Mohammed Salah: Het is niet zijn schuld

Egyptenaren, Premier League, SerieA

Wie Brazliaanse internationals dolt, heeft wat in zijn mars. Mohamed Salah deed het tien jaar geleden al op de Olympische Spelen in Londen. De Braziliaanse back Marcello kan alleen maar op zijn tenen gaan staan. Centrale verdediger Thiago Silva ziet de Egyptenaar helemaal langs zich heen flitsen. Het is 2012 en Salah blaakt van het zelfvertrouwen. Hij heeft net een profcontract getekend bij FC Basel, maar het zal nog een jaar of vijf duren voordat hij een van de beste spelers ter wereld is. 

Als tweevoudig topscorer in de Premier League vermaakte Mo Salah het publiek de afgelopen seizoenen met zijn doelpuntenfeestjes. Brede lach. Tong uit de mond. Armen uitdagend wijd gespreid. Of met een knieval naar Mekka; neus op de grasmat. 

Iconisch is zijn yoga-pose: op één been met zijn linker voetzool dwars op zijn knie. De ogen gesloten en de handen quasi biddend samengevouwen voor de borst. Probeer het maar eens. Dit standje symboliseert balans in het leven, legde yoga-amateur Salah eens uit aan de Engelse pers. 

Dit standje symboliseert balans in het leven, legde yoga-amateur Salah eens uit aan de Engelse pers

Dit jaar liet hij de pose achterwege. De Egyptenaar scoort als altijd, al speelt zijn ploeg vaak belabberd. Veel strafschoppen dat is waar, maar er zijn ook genoeg strepen in de kruising en curves met links in de verre hoek, onbereikbaar voor de keeper. Alleen feestvieren doet hij nauwelijks nog. Soms is er net tijd voor een kleine high five. Maar vaak zelfs dat niet. Snel raapt Salah de bal uit het net, want er valt nogal eens een achterstand in te halen. 

Er zat ook niemand op de tribunes om je vreugde mee te delen. Salah moet het dit jaar stellen zonder creatieve bewonderliedjes van de Liverpoolfans: If he scores another few, then I’ll be Muslim too. In de Spaanse krant Marca zei Salah eind maart: ‘Ik denk dat wij de ploeg zijn die het meeste te lijden heeft van de afwezigheid van de fans.”

De blessure van Virgil van Dijk is veelbesproken, maar de Reds hebben dit jaar voorin nog meer laten liggen. Het aantal doelpunten per wedstrijd daalde van 2,18 naar 1,58. Liverpool schiet nog net zo vaak op doel, maar bar weinig raak: in minder dan 10 procent van de gevallen. Achterin was het ook matig, met 1,18 tegendoelpunt per wedstrijd tegenover 0,84 in het vorig seizoen, maar het verval is er niet zo enorm als voorin. 

In plaats van Mo Salah strijden spelers als Erling Haland en Kylian Mbappé nu om de status van grootste voetballer. Zuur voor Salah, want hij hield dit seizoen dapper stand temidden van de Liverpool-malaise.  De lijst van doelpuntenmakers laat zien dat behalve hij zo’n beetje elke Liverpool-ster het lief afweten. Zelf scoorde Salah dit seizoen meer dan het vorige.

De goedlachse Salah is er de man niet naar om zijn ongenoegen snel te laten blijken. De grootste ophef in zijn carriere veroorzaakte hij een door zich in de kleedkamer te verbergen, zogenaamd om van shirt te wisselen, terwijl hij eigenlijk de Israelische spelers van Macabi Tel-Aviv de hand had moeten schudden. 

Dit jaar komt het chagrijn soms wel openlijk naar buiten. Bij sommige missers schreeuwt de Egyptenaar het uit. En na een wissel in een wedstrijd tegen Chelsea liep hij succestrainer Jürgen Klopp begin maart hoofdschuddend voorbij. Zijn zaakwaarnemer Ramy Abbas Issa twitterde niet lang daarna een punt en zette daarmee de speculaties in gang. Volgt er binnenkort achter de carrière van Salah bij Liverpool? In een interview met Marcasloot Salah begin dit jaar een vertrek naar Barcelona of Real Madrid niet uit, maar Klopp schijnt zich daarover geen zorgen te maken. 

Misschien heeft dit seizoen voor Mo Salah toch nog een hoogtepunt in petto. De 59-voudig international heeft laten weten dat hij met Egypte mee wil doen aan de Olympische Spelen in Japan. Het is niet ondenkbaar dat hij zijn land komende zomer de eerste Olympische voetbalmedaille ooit berzorgt. 

Geef een antwoord