Kasper Schmeichel: Scheldkanon had warmte nodig

Denen, Premier League, Primeira Liga Portugal

Aanvallers die in de negentiger jaren speelden in de Engelse Premier League, hebben misschien nog wel eens nachtmerries van een verschrikkelijke sneeuwman die met zwaaiende armen op hen afkomt. ‘De Grote Deen’, was een bijnaam van de keeper die deel uitmaakte van het team dat in 1992 in Zweden Europees Kampioen werd. In de halve finale stopte de Deense doelman een strafschop van Marco van Basten. 

In de halve finale van het Europees Kampioenschap stopte Peter Schmeichel een strafschop van Marco van Basten (5 min 11).

Peter Schmeichel kopieerde zijn stijl uit het handbal. Met zijn enorme lijf en zwaaiend met zijn armen imponeerde hij opponenten. Ook zijn enorme uitgooien, tot over de middellijn, keek hij af uit het handbal. 

’s Werelds beste brombeer, staat er boven een portret dat AD-verslaggever Richard Dubbeld in 2000 maakte van de Deense keeper. ‘Zijn woede-aanvallen zijn haast net zo talrijk als zijn prachtige reddingen’, schrijft Dubbeld. ‘De expressie van zijn gezicht is dan prachtig – als zijn boosheid tenminste niet tegen jou is gericht. Bij Manchester United kregen Schmeichel en Alex Ferguson eens zo’n grote ruzie, dat de doelman ontslagen werd.

Met zijn enorme lijf en zwaaiend met zijn armen imponeerde Peter Schmeichel opponenten

De Nederlandse doelman Raimond van der Gouw vertelt in het portret dat hij moest wennen aan die woede-aanvallen. ‘Ik speelde tijdens de warming-up een keer een bal niet goed. Nou, normaal gesproken, zeg je sorry en ga je verder. Maar voor Peter blijft het daar niet bij. Hij schold me echt verrot. Daar heb ik naderhand wel met hem over gesproken, want ik vond het tamelijk respectloos. Ik moest het zo niet zien, zei hij. Het was voor hem meer een vorm van concentreren. Ik geloof hem, ook al omdat ik nooit iets heb gemerkt van een gebrek aan respect jegens mij.’

De overige spelers van United durfden Schmeichel vanwege zijn uitvallen voor een wedstrijd niet eens meer in te schieten. ‘Ik was eens geblesseerd en toen moest een speler het doen. Iedereen keek naar elkaar, uiteindelijk werd de minst ervaren speler aangewezen. Hij wist van niks. Het was gewoon zielig zoals Peter tegen hem tekeer ging.’

Na acht jaar Manchester United stapte Schmeichel in 1999 over naar Sporting Lissabon. Hij wilde het rustiger aandoen, zo luidde de motivatie. De Deense oud-Ajacied Soren Lerby lacht om die uitleg. Hij zegt in het AD-portret dat zijn landgenoot koos voor de weldadige warmte van het zuidelijke land: ‘Portugal was beter voor zijn lichaam. Tijdens het WK in Frankrijk was Peter opgevallen dat-ie veel minder last van zijn spieren had dan in Manchester. De warmte was weldadig voor hem. Daarom wilde hij graag naar Zuid-Europa.’

Geef een antwoord